Kijken naar de klassieken…

Vanmorgen zag ik de kantharos van Stevensweert, een zilveren drinkschaal met prachtige driedimensionaal gedreven voorstellingen in Nederlandse grond gevonden, en al lang in de collectie van het Valkhof in Nijmegen. Ik ben iedere keer weer onder de indruk, van de Bacchuskoppen die bijna uit de wand lijken te komen, en van de bladranken die bijna los op het zilveren oppervlak liggen. Ook mooi, de manier waarop de zilversmid verschillende tonen van mat en glanzend inzet, om verschil te maken tussen de voor- en de achtergrond.

Als je dan bedenkt dat de zilversmid de versieringen met hamer en ponsen (metalen stiften) in een plaat heeft gehamerd (vanaf de voor- en de achterzijde) wordt het meer dan een simpel glimmend bakje met grappige motieven.

Mij deed de verfijning van dit oeroude object denken aan de drijfkunst van Paulus van Vianen, de 17de-eeuwse grootmeester die in dezelfde techniek eenzelfde soort sculpturale kwaliteit nastreefde en met hamer en metalen stiftjes ook een eindeloos aantal nuances kon bereiken. Zouden de overeenkomsten toevallig zijn?  Ik denk het niet. Het hof in Praag, waar Paulus werkte, heette niet voor niets het nieuwe Rome.

10541-620-933

Klik hier voor de filmpje van Museum het Valkhof met Röntgenopnamen!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s