Een diamanten sieraad van Antoinette Jacqueline barones Sweerts de Landas

devant de corsage, goud, platina, diamant, turkoois, h. 9,7, b. 6 cm,  Frankrijk?, ca. 1900

devant de corsage, goud, platina, diamant, turkoois, h. 9,7, b. 6 cm, Frankrijk?, ca. 1900

Iedere periode heeft zijn voorkeuren: vorm en formaat van een sieraad weerspiegelen wat men belangrijk en aantrekkelijk vond. Voor het decolleté, dat zich in het midden van de negentiende eeuw ontwikkelde tot een aandachtspunt, werden dan ook speciale sieraden ontwikkeld zoals het devant-de-corsage, een met juwelen bezette hanger, die op het ritme van de ademhaling van de draagster bewoog. Er zijn maar weinig portretten bekend waarop je een dergelijk sieraad kunt zien; een uitzondering is dat van de jonge koningin Wilhelmina, waarop zij de door de Amsterdamse juwelier Hoeting ontworpen en vervaardigde saffieren parure draagt, die zij ter gelegenheid van haar huwelijk in 1901 van de Nederlandse bevolking gekregen had. De strikvormige devant-de-corsage behoorde niet tot het nationaal huwelijksgeschenk, maar was mogelijk een geschenk van haar echtgenoot, Hendrik van Mecklenburg-Schwerin. wilhelmina_

Het exemplaar van het Rijksmuseum is eenvoudiger en veel informeler. Als je goed kijkt kun je zien dat het sieraad de vorm heeft van een hart. Diamanten zijn samengevoegd tot linten en bladranken, en de grootste en kostbaarste stenen worden ingezet om belangrijke elementen uit het ontwerp naar voren te halen, zoals het hart van een bloem of een blad. Daarom is het zo bijzonder dat de belangrijkste plek wordt ingenomen door een relatief goedkope steen, een halfrond geslepen groenblauwe turkoois. Omdat de kleursteen bovendien in geel goud is gezet, terwijl voor de diamanten het omstreeks 1900 moderne platina is gebruikt, zou je je kunnen afvragen of de steen geen latere vervanger is.

In internationale tijdschriften als Good Housekeeping (1905) en Lady’s Realm (1901), maar ook in Nederlandse kranten werd omstreeks 1900 aangegeven dat materialen en stenen moesten passen bij de draagster ervan. Aanbevolen werd om de stenen bij voorkeur af te stemmen op de kleur van haar ogen, en turkoois werd als een goede keuze voor een dame met lichtblauwe ogen beschouwd. Op dezelfde manier diende de zetting te worden aangepast bij het type draagster; in geel goud gezette diamanten versterkten de huidskleur van een blondine, terwijl voor een brunette platina veel geschikter was.

Jammer genoeg weten we heel weinig van Antoinette Jacqueline barones Sweerts de Landas (1871-1950) buiten het feit dat zij drie keer in het huwelijk trad. Haar echtgenoten, Theodor Goedvriend (1895), Johann Georg Julius von Livonius (1908) en Ernst Anthon Jordens (1911) waren allen in het internationale bankwezen actief. Hopelijk komt er ooit nog eens een foto of portret van haar boven water, zodat we zeker weten of ze een brunette met lichtblauwe ogen was…

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s