Teatime on Halloween?

Ketel op komfoor, Amsterdam 1752, ongeïdentificeerde meester, Schenking van de Vereniging Rembrandt, dankzij een legaat van mevrouw K. ter Meulen-Proost.

Ketel op komfoor, Amsterdam 1752, ongeïdentificeerde meester, Schenking van de Vereniging Rembrandt, dankzij een legaat van mevrouw K. ter Meulen-Proost.

Eén van de meest kenmerkende verschijnselen van het Nederlandse rococo is de voorliefde voor planten, bloemen en vruchten. Vooral in Den Haag zijn in het derde kwart van de achttiende eeuw voorwerpen ontstaan waarvan het lichaam de vorm van een pompoen of meloen heeft. Deze waterketel, bedoeld om in de nabijheid van de theetafel gloeiend heet water beschikbaar te hebben, zodat het thee-extract in de kopjes kan worden verdund tot een drinkbaar vocht, is er een vroege Amsterdamse uiting van. Heel bijzonder is dat ook in het komfoor de nieuwe mode zichtbaar is; het lijkt wel of dit onderdeel door pompoen of meloenranken wordt overwoekerd.

Buiten de grote centra werd het idee al snel opgepikt, en er bestaan dan ook heel fraai uitgewerkte versies uit vrijwel alle delen van het land. Voorbeelden in het Rijksmuseum zijn ondermeer een theepot en een melkkan, eind jaren jaren 1770 in Nijmegen gemaakt door Willem Schiff. Kun je een beter theeservies bedenken voor vanavond?

Theepot en melkkan, zilver, Nijmegen 1788-1779, toegeschreven aan Willem Schiff.

Theepot en melkkan, zilver, Nijmegen 1788-1779, toegeschreven aan Willem Schiff.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s